Hoe kan een scherm een uitkomst laten zien die niemand van tevoren kan voorspellen, en wie controleert dat eigenlijk? Achter elke online gokkast, roulettetafel en elk digitaal kaartspel zit een toevalsgenerator die de uitkomst van iedere spelronde bepaalt. Dit overzicht legt uit wat zo’n generator is, hoe een computer willekeur nabootst, hoe het begrip samenhangt met het uitkeringspercentage en welke controle er in Nederland omheen zit. Ook de veelgehoorde misverstanden over toeval, zoals het idee dat een spel na een reeks uitblijvers aan de beurt zou zijn, worden daarbij op een rij gezet.<\/p>\n
De afkorting RNG staat voor random number generator, in het Nederlands een toevalsgenerator. Het is een stukje software dat voortdurend getallen produceert, waarbij elk getal is gekoppeld aan een mogelijke uitkomst. Bij een gokkast bepaalt zo’n getal welke symbolen na een draai op de rollen komen te staan, bij roulette welk vak de bal krijgt en bij een digitaal kaartspel in welke volgorde de kaarten verschijnen. Het getal wordt vastgesteld op het moment dat een ronde begint; de animatie van draaiende rollen of een rollende bal is daarna een weergave van een uitkomst die al bekend is, zodat timing of klikritme niets verandert.<\/p>\n
Een computer volgt instructies en is daardoor van nature voorspelbaar, dus echte toevalligheid levert een gewone processor niet zomaar. In spelsoftware wordt daarom gewerkt met een algoritme dat een reeks getallen berekent die zich gedraagt alsof ze willekeurig is. Zo’n reeks begint bij een zaadwaarde, een startgetal waaruit elk volgend getal wordt afgeleid. Wie de technische achtergrond bij een aanbieder wil naslaan, kan een eerste indruk opdoen via hengelsport-heijnens.nl<\/a>, waarna de uitleg in de spelregels van het spel zelf het eigenlijke naslagwerk blijft. In vaktaal heet de uitkomst pseudowillekeur: voor de speler is het patroon niet af te lezen.<\/p>\n De toevalsgenerator bepaalt de uitkomst van een ronde, maar vormt samen met de spelregels ook de basis voor het uitkeringspercentage, in de praktijk RTP genoemd. De Kansspelautoriteit (KSA) omschrijft dit als het gemiddelde percentage van de inzetten dat over een lange periode aan spelers wordt teruggegeven. Bij een RTP van 96 procent gaat het in theorie om gemiddeld 96 euro per 100 euro inzet, verdeeld over een zeer groot aantal rondes. Het is dus een rekenkundig langetermijngemiddelde dat uit de opzet van het spel volgt en niets zegt over een avond of een speler. Een zeer groot aantal betekent hier veel meer rondes dan iemand in een sessie of zelfs in een jaar speelt.<\/p>\n Deze begrippen worden vaak door elkaar gehaald, daarom een korte vergelijking:<\/p>\nVerband met de uitkeringspercentage-RTP<\/h2>\n
| RNG<\/td>\n | Hoe de uitkomst van elke ronde tot stand komt<\/td>\n | Hoe vaak iets wordt uitgekeerd<\/td>\n<\/tr>\n | |||||||||
| RTP<\/td>\n | Gemiddelde teruggave over een lange periode<\/td>\n | Wat er in een sessie gebeurt<\/td>\n<\/tr>\n | |||||||||
| Volatiliteit<\/td>\n | De spreiding van uitkomsten rond dat gemiddelde<\/td>\n | De hoogte van de RTP<\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n Volatiliteit, ook wel variantie genoemd, is dus een aparte eigenschap van het spel. Twee spellen met hetzelfde percentage kunnen zich in het verloop verschillend gedragen, omdat de uitkeringen anders over de rondes zijn verdeeld: het ene spel keert vaker kleine bedragen terug, het andere minder vaak maar in grotere porties. Voor een eerlijk beeld horen beide gegevens naast elkaar gelezen te worden, zonder dat het ene getal het andere vervangt.<\/p>\n Grenzen van een toevalsgenerator<\/h2>\nEen generator heeft geen geheugen. Dat een bepaald resultaat een tijd niet is voorgekomen, maakt het niet waarschijnlijker in de volgende ronde. Dit misverstand staat bekend als de gokkersdrogreden en is vooral hardnekkig bij roulette en gokkasten. Wiskundig klopt het niet, omdat de kansen in elke nieuwe ronde dezelfde zijn.<\/p>\n Wat een toevalsgenerator wel en niet doet, in het kort:<\/p>\n
|